SHANA

-Áziz, Á-ziz! Júr, muzda oynaymız,-dep qońsı bala Azamattıń úyge kelip, úkemdi shaqırıwı meniń de bala­lıǵımdaǵı muzda bolǵan sol bir waqıyanı esime saldı. Se­bebi, sadalıq etip, tap Azamattıń sha­nasına asıl­ǵan­man. Sonda muz­da shana menen oynay­man dep eki-úsh kúnge shekem ıs­sılıǵım kóterilip, awırıp jatqanman. Ústime góne gúrte­shemdi kiyip, sádeplerin shala-pala ildirip, pech­tiń qaptalına kewdirip qoyǵan qolǵaplarımdı alıp, […]

Doslıqtı bekkemlegen qosıq

Onıń eń birinshi qosıq jazıp baslaǵan waqıtları edi: — Mına qarań,-dep ol jazǵan qosıqların úyindegilerge kórsetti. Bunı kórgen ata-anası qızında bunday qábilet bar eken¬ligine quwanıp, onı maqtap, marapat¬lap qoydı. Ol basta bir-eki kún ata-anası maqtaǵan waqıtta tol¬qınlanıp, bir talay qosıqlar dóre¬tip tasladı. Soń jáne qosıq jazbay júrdi. -Haw, qızım, nege qosıq jazbay qoydıń?- dedi anası. […]