-Há júwernemek, ana nannıń usaǵın bastıń-ǵoy! Nan jeseń usaǵın túsirip, shashıp jep júrgeniń. Men saǵan qashanǵı aytaman?-dep qamır jayıp otırǵan Asqardıń apası, oshaqtıń basında qol sozım jerde jatırǵan kesewdi alıp oǵan táp berdi.

Asqar ornınan shapshıp turdı da, sırtqa qaray atlıqtı. Bolmaǵanda qaq jıńǵıldan islengen kesew jawırınına tiyetuǵını turǵan gáp edi.

Ele uyqıǵa kete qoymaǵan Jálmen ata kelininiń shawqımlı dawısın esitip, basın dastıqtan kóterip, boyın tiklep qaradı. Soń kelininen aqlıǵı Asqardı shaqırtırıp aldı. Hám kelinine qarap:

-Balam, hesh waqıt náresteni urıwshı bolma! Qápelimde ashıw menen bir jerin mayırıp alasań. Maqulı aldastırıp, jıllı sózler menen túsindir,-dedi.

-Asqar, balam, beri kel-ós,-dep aqlıǵın shaqırıp alıp, aldına otırǵızdı. -Qáne, balam, men saǵan qızıqlı ertek aytıp bereyin be?-dedi ol aqlıǵınıń júzine tigilip.

Jálmen ata aqlıǵına bárhama ertek aytıp beretuǵın edi. Al, aqlıǵı bolsa, atasınıń aytqan erteklerin uyıp tıńlaydı. Mine, búginde atasınıń aldında otırıp, onıń paxtaday appaq saqalın sıypalap, ertek tıńlap otır.

-Bir bar eken, bir joq eken. Burınǵı ótken zamanda bir bay menen bir jarlı jasaptı. Bay sonıńday bay eken, onıń dúnyasınıń jartısı altın, al jartısı gúmisten eken. Jarlınıń úyi de, jataq jeri de bolmaptı. Ol sol baydıń xızmetinde qul bolıp, otını menen kirip, kúlı menen shıǵıptı.

Bir kúni bay qudayǵa jalbarınıp, taǵı dúnya soraptı. «O, táńirim, meniń sennen tek bir ǵana tilegim bar. Usı tilegimdi orınlasań men saǵan bir ómir riyza bolar edim. Meniń dúnyam ele de az. Basqa baylar bolsa mennen ozıp ketti. Eger, meniń qolım tiygen hár zat altınǵa aylansa, sen meniń tilegimdi orınlaǵan bolar ediń»-depti.

Onıń bul tilegi orın­lanıptı.

Soń jarlı turıp qudayǵa jalbarınıptı. «O, táńirim, meniń qolım tiygen hár zat qáne, nanǵa aylansa!»-depti.

Onıń da tilegi orınlanıptı.

Baydıń qolı tiygen barlıq nárse altınǵa aylanıptı. Sóytip, bay sońında ashtan ólip, jay tolı dúnyasın máńgige tárk etipti. Al, jarlı uslaǵan zatlardıń bári nanǵa aylanıp, nanı kóp bolıptı. Sóytip jarlılardıń qarnı toyıp, quwanısh hám shadlı turmısta jasaptı.

Áne, balam, nan degen altınǵa bergisiz nárse! Dúnya hesh qashan insanǵa nan bolmaydı. Al, nan kóp bolsa ómir boladı. Turmıs jáne de shadlı, jáne de kórkem boladı. Dúnya da mol boladı. Sol ushın hár qashan nandı qádirlew kerek, balam. Nannıń usaǵı da nan,-dedi aqlıǵınıń basınan uzaq sıypalap turıp.

Usı waqıtta esiktiń aldındaǵı tandırdan apası jawıp atırǵan ıssı nannıń iyisi ishke urdı. Asqar bolsa atasınıń aldınan ırǵıp turdı da, tandırǵa juwırdı.

Jálmen ata: «oh sadaǵań keteyin nannıń iyisi! Qanday jaǵımlısań!»-dep gúbirlenip, ornınan turdı da, tandırdıń basında kishkene ıssı gúlsheni bawırına qısıp jep turǵan aqlıǵına terezeden uzaq súysinip qarap turdı…

Yaqıpbay ÁJIMOV