Bizler awılda jasaymız. Karantin waqtında awılımızǵa kerekli azıq-awqat ónimlerin «Damas» avtomashinası menen jiyi-jiyi ákelinip turdı. Olardıń awılǵa keliwin bárshe asıǵıp kútedi. Ásirese, awıl balaları quwanıp qoya beredi. Sebebi, ata-analarına qıńırlıq etip, ózlerine kerekli zatların aldırtpay qoymaydı.

Sol kúni de alıstan signalın basıp, «Damas» avtomashinası kiyatır. Bunı esitken úkelerim apama aytqansha asıǵıp úyge qaray juwırıstı.

-Apa, apa dúkan mashın kiyatır,-dedi hawlıǵısıp.

Usı payıtta meniń qıyalımnan Shıńǵız Aytmatovtıń «Aq keme» povestindegi bala ótti. Ol bala da úylerdiń aynasınıń aldınan «Kiyatır!» Dúkan mashın kiyatır!» dep juwırıp júredi. Bunı eslep erksiz kúlip jiberdim de, oyımdaǵını kempir apama ayttım. Bul kitaptı apam da oqıǵan edi. Sonda apam:

-Qızım, házirgi zamandı ol dáwirler menen salıstırıp bolmaydı. Házir ǵárezsiz hám erkinlik dáwiri. Bul sınawlı kúnler  de tez arada ótip keter. «Shúkirlik» etip jasayıq, balalarım!-dedi apam.

Men apamnıń aytqan sózlerinen soń, oylanayın dedim. Irasında da, sabırlılıq penen shúkirlik etip jasawǵa hár birimiz ádetleniwimiz kerek!

Aysholpan Jumabaeva

QMU janındaǵı akademiyalıq liceydiń oqıwshısı