Bilesiz be, negedur kópshilik adamlar jazdı basqa máwsimlerge qaraǵanda kóbirek jaqsı kóredi. Mısal ushın, men de jazdı unataman. Sebebi, jazda bos waqtıń kóp boladı. Sonıń ushın da kópshilik shańaraqlar jazda sayaxatlarǵa shıǵadı. Sayaxatlarda bolsa, qızıqlı waqıyalar bolıp turadı. Olardıń bazıları siz benen bizge sabaq bolıwı múmkin. Mende de tap sonday umıtılmas waqıya boldı.

Jazǵı dem alıs kúnleriniń birinde bizler shańaraǵımız benen tábiyat qoynına sayaxatqa shıqtıq. Taw janbawırları jazda júdá sulıw túske ener eken. Ásirese, hawasın aytpay­sızba?! Janǵa jaǵımlı sap-salqın hawasına hesh toy­maysań. Bulaq­la­rındaǵı muzday suwın ishken sayın ishkiń keledi. Tap ishine qant qosıp qoyǵanday map-mazalı.

Bizler shańaraq aǵza­larımız benen bulaq janına jaylastıq. Ol jerde júdá kóp terekler bar eken. Qoyıw sayamanlı jer bolǵan­lıqtan hawası da júdá zor. Átiraptı tamasha etip bolǵannan soń anam ekewimiz awqat pisiriwge kiristik. Bulaq suwına miywelerdi juwıp atırǵanımda, bulaqtıń arǵı tárepindegi ájayip bir gúlge kózim tústi. Anama jár­demlesip bolǵannan keyin úkelerim menen birge sol gúldi kóriwge bardıq. Bulaqtıń ar­jaǵına ótiw júdá qıyın boldı, biraq, tastan-tasqa sekirip, ótip aldıq.  Kúl reńdegi gúl júdá sulıw edi. Janında kóplegen gúbelekler hám hárreler ushıp júr. Men tap sıyqırlı álemge túsip qalǵanday bul shıraylı qubılısqa qarap tura be­rippen. Bir neshe sekund­lardan soń oylanıp otır­mastan gúldi úzip aldım. Sol payıtta úkem Amir: -«Ájapa, nege gúldi juldıńız? Aqırı, onıń da janı bar-ǵoy, úzbe­ge­nińizde kóbi­rek jasar edi. Basqa adamlar da biz­lerge qusap gúldiń shı­raylılıǵınan lázzet alar edi»,-dedi. Men bolsam úndemedim. Bir waqıtta anam bizlerdi awqatqa shaqırdı. Bizler anama ájayip gúl haqqında aytıp berdik. Ákem menen anam da gúlge qızıǵıp, onı kórsetiwi­mizdi soradı. Baǵana julıp alǵan gúldi kórsetkenimde, anam­nıń túri ózgerip ketti de: Gúldi tez tasla!,-dedi. Men hayran qalıp; -«Nege gúl unamadı ma?-dedim.

-Aqırı bul záhárli gúl-ǵoy,-dedi anam kúyip-pisip. Men qorıq­qanımnan gúldi jerge ılaqtırıp jiberdim. Dárhal qolımdı juwdım. Biraq záhárli gúl óz kúshin kórsetpey qalmadı. Kóp ótpey-aq qolıma ájeptáwir qıp-qızıl bórtikler shıǵa basladı. Sonnan hámmeniń keypiyatları túsip, úyimizge qaytıw menen boldıq. Sayaxatımız meniń ayıbım menen kewilsiz túske endi. Anam dárhal meni shı­pakerge kórsetti. Dárilerdi óz waqtında ishkenimnen soń qolımdaǵı jaralar da áste jazıla basladı. Lekin, bul waqıya maǵan sabaq boldı. Keyingi saparı bunday qáteni tákirar­lamaslıqqa háreket etemen. Álbette, ósimliklar dúnyasın úyreniwdi de kewlime túyip qoydım. Bálkim, bul tabıyattıń jazası shıǵar?!

Gúlferuz Seydabullaeva

Surxandárya wálayatındaǵı 3-sanlı ulıwma bilim beriw mektebiniń 9-klass oqıwshısı