Men 3-klasımnan baslap qosıq jaza basladım. Biraq, heshkimge kórsetpegenmen. «Jetkinshek» gazetasın oqı­ǵan­nan baslap, men de ga­ze­taǵa qızıǵıwshılıq payda boldı. Ózim qatarlı oqıwshılardıń dó­ret­pelerin oqıp men de gaze­tadan shıqsam dep oylap júr­dim. Qosıq, qısqa maqala, gúrrińler de dórettim. Bir talay boldı.

Bir kúni atam: -Qızım, sen de bir nárse bar-ǵoy. Ózińnen-óziń bir zatlardı shıjbaylaysań. Qáne, maǵan jazǵanlarıńdı kórset,-dedi. Men uyala-uyala atama dápterimdi berdim.

-Haw, haw,-mınalardıń bárin óziń jazdıń ba?-dedi atam tańlanıp.

-Awa,-dedim.

-Bárekella, qızım. Seniń qosıq jazıwǵa ıqlasıń bar eken-ǵoy. Jazǵanlarıń qaǵazda qalıp ketpesin,-dedi. Solay etip kóp keshikpey atam meni «Jetkin­shek» gazetasınıń redak­ciya­sına alıp bardı.

-Eki dápter tolı dóret­pe­lerimdi redakciya xızmet­kerleri oqıp kórip, jol-joba, másláhát berip, ne jazıw kerekligin tú­sindirip tapsırma berdi. Atam-ekewimizdi súwretke de túsirdi. Atam ekewimiz úyge kewilli qayttıq. Ásirese, atamnıń «ba­laday» quwanǵanın ayt­paysız ba?!

-Qızım, áne seni «Jet­kin­shek» penen tanıstırdım. Ol saǵan, eń jaqın dos bola aladı. Onnan qol úzbe,-dedi basım­nan sıypap.

Atam Quday­bergen Avez­muratov kóp jıllar dawamında jas áwladqa tálim-tárbiya bergen tájiriybeli ustaz. Dóre­tiwshilik penen de shuǵıllanadı. Atama, súyikli gazetam arqalı kóp-kóp raxmet aytaman.

Jasmina YUSUPOVA

Nókis qalasındaǵı 24-sanlı ulıwma bilim beriw mek­tebiniń 5-klass oqıwshısı