-Apa, apa siziń aytqanıńız durıs eken,-dep esikten haplıǵıp kirip keldi kishkene balam Sultanbek. Qolında peshenie, bir qısım jıydesi bar.

-Haw, bulardı kim berdi?-dedim hayran qalıp.

-Oqıwdan kiyatırsaq aldı­mızda bir apa awır sumkasın kótere almay, baratır eken. Ol azǵana júredi de, bir maydan dem aladı. Bizler onıń izinen juwırıp jetip aldıq ta;

-Apa, sumkańızdı beriń, kóteriseyik!-dedik jabırlasıp. Ol quwanıp qoya berdi. -Sizler dım kishkene ekensiz-ǵoy, bala­larım. Qoy bul sumka awırlıq etedi. Belińizge zaqım kelip qalar,-dep dáslebinde kónbedi. Bizler qoyarda-qoymay, Nurlı­bay, Xusan úshewimiz gezek­lesip, sumkanı kóterip, apanıń úyine deyin aparıp tasladıq. Úyi  de ádewir alıs eken. Soń apa bizlerge; «Sizlerdi tárbiyalaǵan ata-anańızǵa raxmet! Negizi qan basımım kóterilip, zorǵa júrip kiyatır edim. Sizler bolmaǵanda  bálkim, sumkamdı kótere almay jıǵılıp qalar ma edim. Bárekella, balalarım, qatarıńızdıń aldı bolıń!-dep qayta-qayta alǵıs bildirdi. Soń bizlerge kóp etip, peshenie, jiyde berdi. Men siz ayta bere­tuǵın jaqsılıqtı búgin doslarım menen islegenime júdá quwa­nıshlıman,-dedi Sultanbek úl­ken is pitirgendey quwanıp.

-Áne balam, kórdiń be, kimge jaqsılıq isleseń, jaqsılıǵıń hesh qashan jerde qalmaydı. Sizlerdi apańız qurı qol jiber­mey, mazalı taǵamlar menen sıylap jiberipti,-dedim balamnıń isinen súysinip.

G.Seytimova

Qanlıkól rayonındaǵı 5-sanlı ulıwma bilim beriw mektebiniń baslawısh klass muǵallimi