Mına waqıya ele esimnen shıqpaydı. Men 1- klasqa baratuǵın jılım rayon orayında ótkeriletuǵın ǵárezsizlik bayramına ájapam menen birge  bardım. Ol jerde hár tárepke juwırıp júrip adasıp qaldım. Avtovokzalǵa ba­ratuǵın joldıń qarama-qarsı tárepine júrip ketippen. Bizler rayon orayı­na 4 kilometr qashıq­lıqtaǵı awılda turamız. Kem-kemnen jolda adam­lar siyreksip dalańlıqta jalǵız ózim  ketip baratır­man. Aradan biraz waqıt ótkennen soń, elsiz dalań­lıqtan shıqtım, kún de batıp gewgim túsken waqıtta qorqayın dedim. Usı waqıtta tek anama quwısıwdı ǵana oylap turıppan. Bir waqıtları velosipedli aǵay tusımnan ótip toqtap,-bir óziń qay jerge baratırsań dep soraǵanda,-úyge, bayramnan qaytıp edim,-dedim. Biraq, mánzilimdi bolsa ayta almadım. Onı kórip quwanǵanımnan, anam rayonda gazetada isleydi, jurnalist dedim.

Meni anama quwıstırǵan sol aǵay rayondaǵı «Taza bazar» mákan puqaralar jıyınınıń paspanı Aydos Orazbaev eken. Gazeta arqalı oǵan jáne bir márte raxmet aytaman. Hár jılı ǵárezsizlik bayramında usı waqıya esime túsedi. Usı waqıyadan keyin bilmeytuǵın jerimde, jalǵız ózim júrmeytuǵın boldım.

Rasul AbÍllaev

Shomanay rayonındaǵı 2-sanlı ulıwma bilim beriw mektebiniń 4-klass oqıwshısı