Qádirli balalar! Minekey, kópten kútken oyanıw paslı báhár keldi. Endi barlıq janlı tábiyat qısqı uyqısınan oyanıp, átirap jasıl reńge bólenedi. Terekler búrtik shıǵarıp, qarlıǵashlar keledi.

Bul máwsimde ózimizdi qorshaǵan tábiyatqa úlken itibar qaratıwımız kerek. Shembiliklerge belsendi qatnasıp, mektep hám úy qaptalın shıǵındılardan tazalasaq, ana tábiyatımız bunnan da beter gúllep-jasnaydı. Hár birimiz bir túp nálden otırǵızıp, oǵan tárbiya bersek, bul da bizlerdiń ekologiyanı jaqsılawdaǵı qosqan úlesimiz boladı.

Redakciyadan

QARLÍǴASHÍM, ÚYGE QAYT!

Bul waqıya bir neshe jıl burın bolǵan edi. Sol jılı gúzde dálizdiń tóbesin paner menen jawdıq. Sol waqıtta astında qalǵan qarlıǵashtıń uyası haqqında oylamappız-da! Erte báhárde kún jılıp, erikler gúlge otırǵan waqıtta dalada qarlıǵashlardıń juǵırlısı esitildi. Bıltır biziń úydi qonıslaǵan qarlıǵashlar da esigimiz ashılǵanda ushıp kirip, dálizdiń taza pátiginiń astında bir nárseni izlep júr. Sonda anamnan olardıń neden tınıshsızlanıp atırǵanın soradım. -Qızım-aw, qarlıǵash degen ósken jerine sadıq qus ǵoy. Aǵań dálizdiń tóbesin islep, olardıń uyasın jawıp taslaǵan. Qarlıǵashlar sol uyasın izlep atır,-dedi olarǵa rehimi kelip.

Erteńine apam ekewimiz asxananıń múyeshine qar­lıǵashlar uya salıwı ushın orın islep berdik. Olar da bizlerdi baqlap turǵanday, dárhal sol jerge qonaqlap, taza uyasın sala basladı. Hádemey qar­lıǵashlar taza uyasın pitkerip, olardıń birewi uya­sınan shıqpay, otı­ratuǵın boldı. Keyin bilsek, ol máyeklerin basıp jatqan eken. Kóp uzamay uyadaǵı ana qarlıǵashtıń qasınan eki pala­pannıń bası kórindi. Apam ekewimiz qu­wanıp kettik. Endi hár kúni qolımız bosadı degennen olardıń háreketlerin baq­laytuǵın boldıq. Biraq, kútilmegende bolǵan qayǵılı waqıya qarlıǵashlardın tınıshın buzıp, olardıń úyimizdi tárk etiwine alıp keldi.

Asxana páskeltek bol­ǵanlıqtan kúndiz kún ısıp ketse bólme terezelerin ashıp qoyatuǵın edik. Sol kúni keshte apam sol terezelerdi jabıwdı umıtıptı. Sóytip kóshede gezip júretuǵın jabayı pıshıq túnde terezeden kirip, qarlıǵashlardıń uyasınıń astında turǵan qol juwǵıshqa órmelepti. Ana qarlıǵash qarańǵı bolǵanı ushın ǵapılda qalǵan uqsaydı. Tańǵa jaqın olardıń bir nárseden tı­nıshsızlanıp, dawısları ádet­tegiden basqasha shıǵıp atırǵanın esitken aǵam dárhal asxanaǵa barıp shıraqtı jaqsa, qarlıǵashtıń balasın tislegen jabayı pıshıq aynadan  zıtqıp qashıp ketipti. Azanda bul kewilsiz xabardı esitip, apam ekewimiz qarlıǵashlardı júdá ayadıq. Olardıń uyasın buzıp, palapanların jep ketken jabayı pıshıqtı uslap alıp, jazasın bergimiz keldi. Qarlıǵashlar da palapanlarınan ayrılǵanına isenbey túske shekem jerlep ushıp júrdi. Dawısları da basılǵan joq. Erteńine qarlıǵashlar úyde kórinbedi. Men ári-beri izlegen edim, apam: -Qızım, qarlıǵashlar úyimizdi tárk etti. Menińshe, olar basqa úyge jańa uya salıp, qaytadan máyek basatuǵın shıǵar,-dep qıynalǵan pishinde basımnan sıypadı.

Sol-sol eken, biziń úydiń qarlıǵashları qayta oralmadı. Kelesi jılı kelip qalar, degen úmit penen báhárdı asıǵıp kútetuǵın boldım.

Mine úlkemizge jáne báhár keldi. Qáne, endi qarlıǵashım úyimizge qaytıp kelse… Qar­lıǵashım, seni saǵındıq…

Aygúl JIYENBAEVA

QMU janındaǵı aka­demiyalıq liceydiń oqıwshısı